Çok boş konuştuğumu hissediyorum şu aralar blogsever kardeş. Siteye anket koydum, oyumu da verdim. Benden kelli 7 kişi daha oy verdiydi. Şimdi girdim baktım herkes verdiği oyu geri almış. Yahut google bana bir artislik yapıyor.
Nası bi dünya lan burası. Zaten hayata küsmüşüm bir de blogger okuyucusu vuruyor. Barış demişti verme yiyorlar bu okuyucular demişti. Bundan sonra tövbe klişe vermem. İşte sonuncusu: "Sultan Sülüyman bekleğ." Klişe bitti. Se fini. Di end. Finito.
Helsinki'de ne farkettim, güzel birşey oldu. Bu blogun İzmir istatistiklrinin tavan yapmasının nedeni benim giriyor olmam sanıyordum. İşte kayıt girdikten sonra görüntüleme falan gibi şeyler yüzünden İzmir öyle abartılı rakamlar veriyor sanıyordum. Meğerse ben Helsinki'den girince gene 10 giriş falan görünüyordu Helsinki, İzmir içinse denişiklik olmamıştı imsakiyede.
Neyse bulaşmamak lazım böyle egotik bekotik işlere fazla. Şiir yazmak lazım Uğur. Para desen şiirde, kız desen... sen biliyorsun kimi dediğimi. Çok ekmeğini yeriz biz o zanaatin. Amma öyle dandirik işler yapmayacaksın, öyle antin kuntin avangartmış. Suyu mu çıktı memleket hasretinin, sevgili özleminin. Ne o öyle son günlerde sürekli Dada da dada. Bak söylemesi bile zor Münir, delirtmeyin beni.
Abi, Liman da o siteye yorum yazacak yer koysun artık. On kere söyletmeyin. Aman diyeyim. Spora şiir bulaştırmayın, ne o öyle yen dedik yendin filan, hiç yakışmıyor Ali Kırca, yaşından başındaki ak telden utan, oynadığın eğitici filmlerden utan. Sonuçta Deprem Dede'den sonra en tontiş adam sensin şu ATV ekranlarında.
Franko Buskas da Şizofren Şiir Manifestosu yayımlamış, bulamadım hiçbiryerde, ulaşabileceğimiz bir yere koyarsa hiç fena olmaz. Suphinin ordayım.
